Tonijnsalade

Het was een soort interventie. "Jan, ga even zitten. We zijn hier met al je collega's omdat we om je geven. Het kan zo niet langer. Je móet beter gaan eten."

Ik had net toegegeven dat ik niet altijd voor mezelf kookte. Dat ik het regelmatig makkelijk hield met een kant-en-klaar maaltijd.

Meewarige blikken van mijn collega's. Ach gut, zo'n jongen. Helemaal alleen, kan natuurlijk voor geen meter koken, zit daar lusteloos voor de TV zo'n naar karton smakende magnetronprak naar binnen te schuiven.

Toen kwam het rooster tevoorschijn. "Op maandag neemt Marjolijn een Tupperwarebakje voor je mee. En kijk, op dinsdag kookt Dirk voor je. Da's makkelijk onthouden. En elke donderdag kan je bij Bart gaan eten, dat doen wij ook altijd."

Ik was half ontroerd door deze betrokkenheid, half verontwaardigd door de lage dunk die men blijkbaar had van mijn culinaire kwaliteiten, en half gespitst op het vooruitzicht van gratis eten. Inderdaad, ik was zo onthutst dat ik ineens uit drie helften bestond.

Uiteindelijk kreeg de verontwaardiging toch de overhand. En dus heb ik maar eens een van mijn favoriete recepten voor mooie lente- en zomerdagen gemaakt: tonijnsalade! Kan iedereen zien wat ik klaarspeel in de keuken.

Er bestaan duizend-en-één versies van; iedereen heeft ongetwijfeld zijn eigen variant. Maar dit is de lekkerste; dat iedereen dat even weet.

Ingrediënten:

• Blikje tonijn
• 1 à 2 eieren, hardgekookt
• Augurken. Maar ik had nog een halve komkommer liggen en heb die gebruikt, ook om de INL-eer hoog te houden natuurlijk.
• Sjalot / zilveruitjes / andere onionide (zelfbedacht woord voor ui-achtige)
• Kappertjes
• Olijven (had ik dit keer niet aan gedacht, maar missmaken zeker niet in dit gezelschap)
• Extra groenten, bijv. sperzieboontjes. Liefst diepvries, maar die moeten weer ontdooien, dus ongeduldig als ik ben heb ik een pot gekocht.
• Teentje knoflook
• Blikje tomatenpuree
• Mayonaise
• Basilicum
• Citroensap
• Peper
• Extra vierge olijfolie. Dit is je kans om die veel te dure fles te gebruiken die je je een keer hebt laten aansmeren!

De bereiding is heel simpel. Kook het ei / de eieren (opzetten in koud water, 8-10 minuten koken), snijd de groenten, snijd de knoflook heel fijn met een scherp mes (liever niet persen, dan wordt de smaak erg scherp!) en gooi alles bij elkaar in een grote kom. Voeg de tomatenpuree en flink wat mayonaise toe. Maak het af met wat gesnipperde blaadjes basilicum, citroensap en peper. Niet te voorzichtig met de peper, dat is juist lekker door zo'n salade. Voeg tot slot nog een scheut van die smaakvolle olijfolie toe (ik heb ook hier weer voor de knoflookvariant gekozen, sorry voor de walm vandaag) en roer alles goed door elkaar. En, om met een clichématig rijm te eindigen, smullen maar!

Jullie zien, Jan kan best voor zichzelf zorgen. Jan heeft vandaag zelfs uitstekend voor zichzelf gezorgd, want zoals je op de foto kunt zien trok hij hier een lekker flesje wijn bij open. Deze salade smeekt gewoon om die Casa Solar 2007 die al een tijdje in het rek ligt. Een fijne Tempranillo met een klein bittertje die zich goed staande houdt in deze vulkaanuitbarsting van smaak.

Zo, nu denken jullie ook nog dat ik verstand heb van wijn, haha. Eigenlijk had ik deze toevallig nog liggen. Hij heeft een draaidop, maar hij drinkt lekker weg, dat moet gezegd worden.

Eigenlijk zegt dit stukje alles over mijn culinaire talenten. Ik ben geen sterkok maar ik kan wel een lekkere maaltijd op tafel zetten. Ik kook (uit luiheid) niet elke dag maar raak snel gemotiveerd als ik er goede sier mee kan maken, bij gasten of bij collega's. Bij deze. Bejubel mij!

(april 2010)